Hoe het ging
In februari 2006 vroeg Maria Magdalena aan Caroline of zij bereid was omstreeks de herfstequinox een festival te organiseren, dat de aanzet zou zijn voor een reeks van festivals in de komende tien jaar in de stad Zutphen.
Wij waren nogal verbaasd over de locatie. Zutphen is niet bepaald een centrale plek in Nederland voor een festival. Waarom Zutphen?
Maria Magdalena gaf aan dat Zutphen van oudsher een zeer spirituele plek is, enigszins vergelijkbaar met de stad Glastonbury in Engeland. Met dit festival wil zij de aandacht op Zutphen vestigen als spiritueel speerpunt voor Nederland.
We moesten maar eens Zutphen’s geschiedenis gaan onderzoeken.
Onze vriend Ton van der Kroon was inmiddels op een interessant boekje gestuit met aanwijzingen naar afbeeldingen van Jezus en Maria Magdalena op de kroonluchter in de Walburgkerk in de Zutphense binnenstad.
Tijdens de feestelijke uitreiking van het informatieve boekje Bewustzijn in Zutphen werden wij voorgesteld aan vocalist Eric van Grootel, die het een en ander over de geschiedenis van Zutphen afweet. Allereerst wees hij op de naam Zutphen
(Sut-phene = Zuid-Veen): oude moerasgronden, waarvan wordt beweerd dat het helderziende krachten wakker maakt. En op het voormalige Maria Magdalena Convent waar de nonnen de mis vierden, gebruikmakend van hun eigen Maria Magdalena altaar. Toen de nonnen werd verboden zelf de mis op te dragen, verhuisde dit altaar naar de St. Janskerk die tegenover het klooster stond. Nu staat dit altaar(drieluik) in de refter van het Stedelijk Museum in Zutphen. Josephine Woldring heeft ondermeer hierover een interessant boekje geschreven: Geëerd, Gedoogd, Verloren en Herwonnen, ISBN 90.9018074.5. Toch zaten we nog met een aantal vragen.
Letterlijk zei ze: ‘Het Eerste Maria Magdalena Festival (2006) heeft als thema De Terugkeer van de Bruid. Het zal de viering zijn van de terugkeer van het vrouwelijke principe in de samenleving.’
Het thema van het Tweede Festival van 22 september 2007 is: Van en Voor het Volk.
Daar de scheppende kracht van het vrouwelijke principe uit onze cultuur is gehaald, nemen chaos, onrust en onvrede toe. De pijlers onder ons bestaan zijn in gevaar gekomen. Het mannelijke principe overheerst en klampt zich vast aan de ratio. Door een eenzijdige, mannelijke benadering gaan we onszelf zien als machthebbers in plaats van hoeders van Gaia, Moeder Aarde. We zijn vergeten dat zij een levend organisme is, ondermijnen haar subtiele ecosystemen en buiten zwakkeren, dieren en kinderen uit.
Zij vraagt ons om de intrinsieke kwaliteiten van het vrouwelijke principe (inkeer, intuïtie, afstemming, overgave en passie) weer serieus te nemen teneinde de balans in onszelf en om ons heen te herstellen. Daarom een festival omstreeks de herfstequinox omdat dit tijdstip bij de natuurvolken bekend staat als het moment van de oogst. Met ceremonie, dans en liederen gaven deze uitdrukking aan hun dankbaarheid en vreugde voor de overvloedige zegeningen van Moeder Aarde.
Ook wij wilden dit moment vieren. Wij, een groep van twintig personen, hadden een uniek festivalprogramma gecreëerd om het Vrouwelijke Principe en Moeder Aarde te eren. Wij keken ernaar uit dit programma met jullie te delen.
